Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2013

Μαρτυρία απο το βομβαρδισμό της 6ης Απριλίου 1941 στον Πειραιά/

Η περιγραφή ανήκει στον πατέρα του μέλους aiolos στο Ελληνικό φόρουμ phorum.gr

Οταν ξημέρωσε 6 Απριλίου 1941 πετούσαν πολλά γερμανικά αεροπλάνα, σμήνη περνούσαν από πάνω τους με κατεύθυνση προς το Αιγαίο πέλαγος, δεν τους πείραξε κανένα, το πλοίο πέρασε από τον πορθμό του Ευρίπου με ευνοϊκό ρεύμα. 

Έφθασαν στο λιμάνι του Πειραιά όταν νύχτωνε, πιθανώς ήταν ώρα 8 ή 9 κανείς δεν σκέφτηκε να δει το ρολόϊ του. Το λιμάνι του Πειραιά ήταν γεμάτο πλοία, μικρά και μεγάλα ώστε να μην υπάρχει πουθενά χώρος να πλευρίσουν. Ο καπετάνιος, ζητούσε οδηγίες με τον ασύρματο αλλά μιλούσαν πολλοί, δεν κατόρθωσε να συνδεθεί με το λιμεναρχείο. Το φεγγάρι φώτιζε από τον ουρανό και φώτα υπήρχαν πολλά, φαινόταν καθαρά τα πλοία. Μπαίνοντας αριστερά ξεχώριζε για το μέγεθος του ένα μεγάλο φορτηγό αγγλικό, δεξιά προχωρώντας ήταν δύο μεγάλα πολεμικά αγγλικά με κανόνια και αντιαεροπορικά, αριστερά υπήρχαν πλοία το ένα δίπλα στο άλλο. Το πλοίο ακινητοποιήθηκε στο νερό σε ίση απόσταση από δεξιά και αριστερά κοντά στα δύο πολεμικά. Στις αποβάθρες ήταν κτισμένα αντιαεροπορικά πολυβολεία με σάκους γεμάτους άμμο. 

   Στην θέση αυτή περίμεναν προσέχοντας μήπως έρχεται κανένα άλλο πλοίο. Ακούστηκε σειρήνα που σήμανε συναγερμό. Έσβησαν όλα τα φώτα και οι άνθρωποι εξαφανίσθηκαν. Οσοι ήταν στην ξηρά έτρεξαν στα καταφύγια, όσοι ήταν στα πλοία κατέβηκαν στα κήτη των πλοίων. Ακούστηκαν αεροπλάνα που πετούσαν ψηλά, προβολείς έψαχναν τον ουρανό και μόλις εντόπιζαν ένα αεροπλάνο τα αντιαεροπορικά μικρά και μεγάλα πυροβολούσαν. Γέμισε ο ουρανός λάμψεις από τις εκρήξεις των αντιαεροπορικών και τις τροχιές των τροχιοδεικτικών-άρχισαν να πέφτουν σαν χαλάζι τα βλήματα από τον ουρανό Τα αεροπλάνα πετούσαν ψηλά έριξαν νάρκες στην είσοδο του λιμανιού και βόμβες στα πλοία Σήμανε λήξη συναγερμού αλλά μόλις άρχισαν να ανάβουν τα φώτα σήμανε πάλι συναγερμός. 


 Το φεγγάρι φώτιζε από το μέρος της δύσης και εντόπισαν αμέσως το λιμάνι. Άρχισε πάλι ο βομβαρδισμός και τα αντιαεροπορικά να πυροβολούν. Για να διακρίνουν καλύτερα τους στόχους έριχναν τα αεροπλάνα φωτιστικά που κατέβαιναν αργά με αλεξίπτωτα. Έφυγαν αυτά και ήρθαν άλλο αεροπλάνα, βομβάρδισαν κυρίως τα πλοία που ήταν στο εσωτερικό του λιμανιού, στο βορειοδυτικό μέρος, πολλά πλοία ανατινάχθηκαν και άλλα άρχισαν να καίγονται, δεν γινόταν πλέον λήξη και έναρξη συναγερμού, μόλις έφευγε το ένα σμήνος ερχόταν άλλο και συνέχιζε τον βομβαρδισμό Τα αντιαεροπορικά λιγόστεψαν, κτυπήθηκαν από τις βόμβες, καταρρίφθηκαν όμως τρία αεροπλάνα. Άρχισαν να έρχονται τα στούκας, αυτά πετούσαν σε χαμηλότερο ύψος και η πρώτη τους ενέργεια ήταν να καταστρέψουν όσα αντιαεροπορικά είχαν μείνει. 

Το φοβερό ουρλιαχτό των στούκας διαδέχονταν το ένα το άλλο, κτυπούσαν με ακρίβεια τον στόχο κι ύστερα ανέβαιναν πάλι ψηλά στον ουρανό. Το πλοίο ήταν σταματημένο κοντά στα αγγλικά πολεμικά. Πίσω δεξιά στον μώλο ήταν ένα πολυβολείο με τέσσερις Άγγλους, πράγμα που διακρίνονταν από τα κράνη τους. Ένα στούκας πέρασε πάνω από το πλοίο, έκανε επίθεση στο αντιαεροπορικό. Οι βόμβες έπεσαν ακριβώς μέσα στο πολυβολείο, οι Άγγλοι εξαφανίσθηκαν. Αφού κατέστρεψαν όλα τα αντιαεροπορικά, ανενόχλητα τα αεροπλάνα διάλεγαν στόχους και τους κατέστρεφαν. Κάθε σμήνος που ερχόταν έριχνε φωτιστικά ύστερα βομβάρδιζαν και πολυβολούσαν 

Στο βορειοδυτικό μέρος του λιμανιού επέμεναν vα καταστρέψουν όλα τα πλοία. Έφευγε το ένα σμήνος και ερχόταν αμέσως άλλο σε κύματα ασταμάτητο. Κάθε ουρλιαχτό του στούκας ακολουθούσε η έκρηξη των βομβών και ένα πλοίο τιναζόταν με λάμψη στον αέρα. Από μέσα πετιώνταν ανάμεσα σε φωτιά αντικείμενα κομματιασμένα και κορμιά διαμελισμένα. Ακολουθούσαν πυρκαγιές και εκρήξεις. Μέσα ο αυτόν τον χαλασμό ακουγόταν φωνές. Βοήθεια... Βοήθεια... ποιός μπορούσε να βοηθήσει τους επιζώντες τραυματίες ή και ετοιμοθάνατους; Αντιαεροπορικά δεν υπήρχαν πλέον. Από κάπου μακρυά έφθαναν κάτι τροχιοδεικτικά προς το τέλος της τροχιάς τους, ακίνδυνα για τα αεροπλάνα. Δεν υπήρχε πλέον ο κίνδυνος από τα επιστρέφοντα βλήματα των αντιαεροπορικών. Ο κίνδυνος ήταν μόνο οπό τα αεροπλάνα. Οταν κάποιο στούκας τους διάλεγε για στόχο, θα ήταν το τέλος τους. 

Ο καθηγητής του ΕΑΟΑΡ Δημήτριος Μπιρης με τον Φαίδωνα Ζάμπογλου γιό του διευθυντή του ιδρύματος :

Ο διευθυντής είπε στα παιδιά να τον ακολουθήσουν στο κατάστρωμα. Μερικά παιδιά από τον φόβο τους είχαν ψαρώσει και έτρεμαν, δεν μπορούσαν να σηκωθούν και να περπατήσουν. Είπαν ότι είδαν τον διευθυντή να δίνει μπάτσες στα παιδιά και να φωνάζει. Σε όλη την διάρκεια που είχε την διεύθυνση του ΕΑΟΑΡ δεν είχε σηκώσει το χέρι του ποτέ σε κανένα παιδί. Ένα από τα παιδιά που έφαγε την μπάτσα διηγήθηκε κατόπιν: Δεν ήξερα πού βρισκόμουν, άκουγα ένα θόρυβο σαν να βρισκόμουν μέσα σε καζάνι που έβραζε πάνω στην φωτιά, νόμιζα ότι βλέπω όνειρο. Ο διευθυντής μας είπε να πάμε μαζί του, τα πόδια μου ήταν μουδιασμένα, δεν μπορούσα να σηκωθώ, όταν έφαγα την μπάτσα ξύπνησα και πήγα μαζί του στο κατάστρωμα. Ο διευθυντής παρακινούσε και τους επιβάτες να πάνε στο κατάστρωμα· εξήγησε ότι όταν το πλοίο χτυπηθεί με βόμβα, όσοι είναι μέσα στο κήτος είναι καταδικασμένοι, ενώ επάνω στο κατάστρωμα υπάρχει ελπίδα σωτηρίας. Πήγαν στην άκρη της πλώρης που ήταν στραμμένη προς το βορειοδυτικό μέρος του λιμανιού, υπήρχε πιθανότης η βόμβα να πέσει πίσω ή στο κεντρικό μέρος του πλοίου. Είπε αργότερα ο διευθυντής έκανα μια σκέψη, ίσως ο πιλότος να διέκρινε τα παιδιά και να μη μας χτυπούσε, άνθρωπος είναι κι αυτός, άλλωστε το πλοίο ήταν μικρό και φαινόταν ότι δεν ήταν πολεμικό. Γύρω-γύρω τα πλοία που καίγονταν σχημάτιζαν μια μακάβρια φωτεινή γιρλάντα. Πολλά πλοία χτυπημένα βούλιαζαν και τα εμπορεύματα σκόρπια επέπλεαν στην θάλασσα. Η θάλασσα έγινε μαύρη από ορυκτέλαια και πετρέλαια. Σε τέτοια θάλασσα ήταν αδύνατο να κολυμπήσει κανείς. Πουθενά γύρω σε κανένα μέρος, σε πλοίο ή σε ξηρά, δεν φαινόταν άνθρωποι. Στην ξηρά οι άνθρωποι ήταν ασφαλισμένοι, στα πλοία το εσωτερικό του πλοίου ήταν μια θανάσιμη παγίδα. Άρχισαν να χτυπούν πλοία που βρίσκονταν κοντά τους. 

 Τα στούκας έκαναν επίθεση στα συγκεκριμένα πλοία που δεν είχαν βυθιστεί από τον προηγούμενο βομβαρδισμό. Βομβάρδιζαν τώρα τα αγγλικά πολεμικά δεξιά τους. Ένα στούκας έκανε κάθετη εφόρμηση· νόμισαν ότι θα τους χτυπούσε. Οι βόμβες έπεσαν σε ένα πλοίο που ήταν δεμένο δεξιά τους. Τινάχθηκαν αντικείμενα, ένα παιδί τραυματίσθηκε στον ώμο. Ο διευθυντής είπε στο παιδί να πιέζει τον ώμο για να σταματήσει το αίμα. Το μεγάλο φορτηγό που βρισκόταν αριστερά πίσω τους δέχθηκε αλλεπάλληλες επιθέσεις και πήρε φωτιά. Φοβήθηκαν και άρχισαν να φεύγουν, με φωνές τους συγκράτησε, τον άκουσαν να λέει μη φοβάστε, δεν θα πάθει κανείς τίποτα. Το πλοίο ήταν ακινητοποιημένο στην μέση του λιμανιού που είναι σαν δίαυλος, σε ίση απόσταση από τα πλοία που ήταν δεξιά και αριστερά δεμένα στα ντοκ. Η μηχανή δούλευε στο νεκρό.

  Ο καπετάνιος πηγαινοερχόταν κι έλεγε: "Παναγιά μου, σώσε μας" έταζε στον Άγιο Νικόλαο. Ύστερα πάλι: "Πάμε χαμένοι, δεν γλυτώνουμε, τώρα θα έρθει η σειρά μας". Άρχισαν να κτυπούν πλοία κοντά τους. Στο βορειοδυτικό μέρος στο μεγάλο άνοιγμα του λιμανιού, δεν έκαναν πλέον επιθέσεις τα στούκας. Ο διευθυντής πρότεινε στον καπετάνιο να μετακινήσει το πλοίο εκεί που πρωτοκτυπήθηκαν τα πλοία και καίγονταν. Προχώρησε αργά κτυπώντας σε συντρίμμια και σταμάτησε στο κέντρο του λιμανιού μακρυά από τα πλοία που καίγονταν γύρω-γύρω και φώτιζαν μακάβρια το λιμάνι. Τα στούκας συνέχισαν να καταστρέφουν τα πλοία που ήταν στην είσοδο του λιμανιού, στην παλιά τους θέση. 

Για ένα διάστημα σταμάτησαν να έρχονται αεροπλάνα. Άρχιζαν να ελπίζουν ότι γλύτωσαν. Οι εκρήξεις συνεχίζονταν. Ξαφνικά έγινε κάτι τρομερό, μια έκρηξη σαν να εξερράγει ηφαίστειο. Το πλοίο παρ ολίγο να αναποδογυρίσει, όλοι έπεσαν και κτύπησαν στα παραπέτα. Ανατινάχθηκε το μεγάλο αγγλικό φορτηγό που καιγόταν κοντά στην παλιά του θέση. Ηταν ευτύχημα που μετακινήθηκαν, γιατί σε απόσταση 100 μέτρων, έστω και μισοβυθισμένα, με την έκρηξη αυτή διαλύθηκαν οι άνθρωποι που βρισκόταν μέσα στο πλοίο εξαερώθηκαν. 

 Το μεγάλο φορτηγό ήταν το αγγλικό πλοίο "Κλαν Φρέιζερ", ήταν φορτωμένο με τετρακόσιες χιλιάδες χιλιόγραμμα τροτύλη. η έκρηξη υπολογίζεται ότι είχε εκρηκτική ισχύ το 1/25 ως 1/30 εκρηκτικής ισχύος που είχε η ατομική βόμβα που ρίχτηκε στην Χιροσίμα την οποία υπολογίζουν περίπου 10.000 τόνους τροτύλης + ραδιενεργό ακτινοβολία. Το πλοίο εξαφανίστηκε, ένα κομμάτι από τον ατσάλινο σκελετό βάρους 10 τόνων καρφώθηκε στο δημοτικό θέατρο και ένα κομμάτι 8 τόνων βρέθηκε στο νεκροταφείο. Από την έκρηξη καταστράφηκε και έγινε ακατοίκητη όλη η παραλιακή συνοικία του Πειραιά. Οι κάτοικοι νόμισαν ότι οι Γερμανοί είχαν στην διάθεση τους μια βόμβα τόσο ισχυρή ώστε να καταστρέψει ολόκληρη την πόλη τους. 

Την ανατίναξη του Κλαν Φρέιζερ μου την διηγήθηκε ο πατέρας μου ο οποίος ήταν στο Δημοτικό θέατρο με κουστούμι και από το ωστικό κύμα που δημιουργήθηκε έμεινε με το σώβρακο και την γραβάντα μόνο τα υπόλοιπα ρούχα του εξαφανίστηκαν.

1 σχόλιο:

  1. Ενδιαφερον εχουν οι εξηγησεις .Πως γλυτωσε το πλοιο απο την επιθεση τριων Στουκας την αυγη της 7ης-4 1941 . Α΄ ΘΕΛΗΜΑ ΘΕΟΥ Β΄αντιληφθηκαν οι πιλοτοι τα παιδα Γ΄αστοχια λογω της διαθλασης θερμου στρωματος αερος .Νομος της φυσης . Φ.Ζ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ελάτε στο νέο μας site www.pireaspiraeus.com