Κυριακή, 13 Μαΐου 2012

Η αιώνια κόντρα μεταξύ των φιλάθλων του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού


Η Πειραϊκή Πρόγκα



Του Χρήστου Πιπίνη



Το φαινόμενο της οπαδικής βίας δεν είναι σημερινό. Οι προσεγγίσεις στο

παραπάνω σοβαρό ζήτημα, καθώς και οι τρόποι αντιμετώπισης του είναι πολλοί και

ενδιαφέροντες.

Εκτεταμένες οι αναφορές στο φαινόμενο της οπαδικής βίας, καθώς και οι κοινωνιο-

λογικές αναλύσεις περί εκτροφής τής βίας στον «περιθωριοποιημένο ανθρώπινο περί-

γυρο », στους εξεγερμένους «γαβριάδες» της βίας, που λειτουργεί σαν βαλβίδα ασφα-

λείας του συστήματος, αλλά και της πίεσης ασκείται στο κοινωνικό και εργα-

σιακό περιβάλλον, με αποτέλεσμα τη βίαιη τόνωση κλπ. κλπ.

Οι παραπάνω αναλύσεις είναι ασφαλώς οικείες στους ασχολούμενους με αυτού του τύπου τα ζητήματα.

Δεν είναι όμως στις προθέσεις, ούτε στις αρμοδιότητές μας, να εισβάλουμε σε

ξένα χωράφια.

Ερχόμαστε λοιπόν στο θέμα που μας απασχολεί από μικρά παιδιά, όταν γαλου-

χηθήκαμε στις Ολυμπιακές «αξίες». Πού οφείλεται η αντιπάθεια, για να μην πούμε

άσβεστο και προαιώνιο μίσος , μεταξύ των οπαδών του Ολυμπιακού και του Παναθη-

ναϊκού; Ποια η γενεσιουργός αιτία; Τι τύπος λιπάσματος ρίχνεται στη μόνιμη καλλι-

έργεια της αβυσσαλέας και θανατερής κόντρας των αποκαλούμενων «αιωνίων»;



Γιατί στους φίλους του Θρύλου, οι περί τον Παναθηναϊκό ειδικά, και όχι μιας

οποιασδήποτε άλλης ομάδας οπαδοί αποτελούν το ειδεχθέστερο είδος ανθρώπου;

Γιατί στην απέναντι πλευρά συμβαίνει ακριβώς το ίδιο; Να επικρατούν δηλαδή αμοιβαία συναισθήματα, ίσως και με ακόμη μεγαλύτερη ένταση;



Γιατί μας γίνεται αυτομάτως συμπαθής και ενδιαφέρον ένας άνθρωπος που μας

συστήνεται ως οπαδός του Θρύλου (ενώ στην πραγματικότητα μπορεί να πρόκειται

για κακοηθέστατο υποκείμενο), ενώ ένας αδαμάντινος χαρακτήρας, εάν έχει την ατυχία να υποστηρίζει τους ακατονόμαστους, μας είναι τουλάχιστον αντιπαθής;

Τα παραπάνω ερωτήματα, παρά την υπερβολή που τα χαρακτηρίζει χρήζουν ευρύτερων ψυχαναλυτικών ερμηνειών και περιμένουν μια ικανοποιητική ση από τους ειδικούς.

Προσπαθώντας λοιπόν να δώσουμε κάποιες απαντήσεις, στρέψαμε το βλέμμα μας στο παρελθόν, και ιδού τι ανακαλύψαμε στις σελίδες του προπολεμικού Τύπου.

Βρισκόμαστε στο καλοκαίρι του 1930, στους τελικού του πρωταθλήματος Ελλάδας στο ποδόσφαιρο. Μετέχουν οι πρώτοι του Πειραιά, της Αθήνας  και της Θεσσαλονίκης, Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός και Άρης αντίστοιχα. Τη αποφράδα Κυριακή, 1η Ιουνίου 1930, στην έδρα του ΠΑΟ, ο Ολυμπιακός ηττάται με το θλιβερό 8-2, ένα απίστευτο σκορ, μια μαύρη σελίδα στη μετέπειτα τρισένδοξη πορεία του. Είναι προφανές ότι οι οπαδοί του Ολυμπιακού έφεραν βαρέως και αδυνατούσαν φυσικά να αποδεχθούν την ατιμωτική ήττα. Ακολουθούσε

την επόμενη εβδομάδα το παιχνίδι του ΠΑΟ με τον Άρη στη Θεσσαλονίκη. Ο ΠΑΟ κερδίζει 4-1 και παίρνει το προβάδισμα για τον τίτλο. Κατά την επιστροφή όμως του πλοίου με τους οπαδούς του, από τη Θεσσαλονίκη, στο λιμάνι του Πειραιά, σημειώνονται σοβαρά επεισόδια μεταξύ των οπαδών των δύο ομάδων. Η κατάσταση γίνεται εκρηκτική, με αποτέλεσμα η Αστυνομία, φοβούμενη νέα επεισόδια, να μην αναλαμβάνει την ευθύνη της ρεβάνς στο ποδηλατοδρόμιο. Αποφασίζεται (δίκαια α ή άδικα) το παιχνίδι να διεξαχθεί, αντί για το ποδηλατοδρόμιο, στην ουδέτερη έδρα της Θεσσαλονίκης! Αυτή η απόφαση, φυσικά, ουδόλως πτοεί τους οπαδούς των δύο ομάδων, που με διαφορετικά πλοία θα ταξιδέψουν προς τη Θεσσαλονίκη, αποφασισμένοι για όλα.



Η απίστευτη αυτή ιστορία, έχει βέβαια και συνέχεια. Με όχημα τη γλαφυρή γλώσσα

των εφημερίδων τής εποχής τού 1930, το πολυτονικό σύστημα και την ορθογραφία της, ας ταξιδέψουμε πίσω στο χρόνο, παραθέτοντας αυτούσια αποσπάσματα από τα λεπτομερή ρεπορτάζ των αθλητικογράφων και ανασυνθέτοντας με τη φαντασία μας τα γεγονότα που κρύβονται μπροστά και πίσω από τις γραμμές των κειμένων, για να συγκρίνουμε εκείνη την εποχή με τη σημερινή, για να καταλήξουμε στο αβίαστο συμπέρασμα ότι όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν!



Απόσπασμα από το βιβλίο, «Οπαδική Βία και άλλες πτυχές της βίας στον αθλητισμό»

Θρησκευόμενοι Κόκκινοι Επιστήμονες (Σωτήρης Αθανασέλης, Ζήσης Δέσπος, Διονύσης Ελευθεράτος, Δημήτρης Καλτσώνης, Καραγιάννης Νίκος, Βασίλης Καρδάσης, Γιώργος Κεντρωτής, Παναγιώτης Μαχαίρας, Ηλίας Μπαζίνας, Ζέτα Παπαδοπούλου - Νταϊφώτη, Γιάννης Πανούσης, Χρήστος Πιπίνης, Αντονέλα Ραντάτσο, Γιώργος Ρούσης, Θανάσης Σκρουμπέλος), Εκδόσεις Νόβολι, 2010
















Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ελάτε στο νέο μας site www.pireaspiraeus.com