Κυριακή, 15 Απριλίου 2012

Ένας πρόεδρος «Θρύλος»

 15/04/1993 O Σωκρατης Κοκκαλης αναλαμβανει τα ηνια του Ολυμπιακου 


Ή τον λατρεύεις ή τον μισείς.

Μέση λύση δεν υπάρχει.

Σίγουρα πάντως τον σέβεσαι για όσα πέτυχε.

Μια τέτοια μέρα πριν από 19 χρόνια, ο Σωκράτης Κόκκαλης ανέλαβε τον Ολυμπιακό.

Το έργο του γνωστό. Έβγαλε τους «ερυθρόλευκους» από την ανυποληψία των «πέτρινων χρόνων» και με 12 πρωταθλήματα και 5 Κύπελλα υπενθύμισε για ποιο λόγο τους έχει αποδοθεί το προσωνύμιο «Θρύλος».

Το www.sport-fm.gr σας παρουσιάζει το αλφαβητάρι του πρώην προέδρου των Πειραιωτών.


Του Παναγιώτη Σγαρδέλη


Αφεντικό. Είχε τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο, το γενικό πρόσταγμα. Από το ποιος προπονητής θα προσληφθεί και τι μεταγραφές θα γίνουν μέχρι το... πόσες ρίγες θα έχει η φανέλα.

Βάρος. Παραδοσιακά είτε στις διακοπές του όταν χανόταν στην αγαπημένη του Μύκονο είτε όταν έφευγε στο εξωτερικό για επαγγελματικούς λόγους ο σύλλογος... κατέβαζε ρολά. Ποτέ όμως δεν αντιμετώπισε ως βάρος τον Ολυμπιακό. Ήταν η αγάπη, το μεράκι και η βασική του ενασχόληση.

Γήπεδο. Ο Ολυμπιακός απέκτησε το δικό του σπίτι. Για την ακρίβεια επέστρεψε σπίτι του. Στην ιστορική έδρα του, το παλιό Καραϊσκάκη, χτίστηκε ένα νέο, υπερσύχρονο γήπεδο, ενώ επί προεδρίας του κατασκευάστηκε επίσης το προπονητικό κέντρο της ομάδας στο Ρέντη.

Διοικητικά συμβούλια. «Γίνονται απλά για να γίνονται», υποστήριζαν οι... κακεντρεχείς αν και ισχύει πως η πρώτη κουβέντα, η δεύτερη, η τρίτη και… πάει λέγοντας, ήταν δική του.

Ευρώπη. Μια πικραμένη ιστορία. Με φωτεινή εξαίρεση μία πορεία ως του «8» του Τσάμπιονς Λιγκ τη σεζόν 98-99 (άντε και τις άλλες δύο ως του «16») μάλλον και ο ίδιος θα περίμενε κάτι καλύτερο. Βέβαια δεν επιχείρησε ή αν θέλετε δεν πέτυχε την υπέρβαση.

Ζιοβάνι. «Έσκασε» έξι δις δραχμές στην Μπαρτσελόνα προκειμένου να ντύσει στα ερυθρόλευκα τον σπουδαίο Βραζιλιάνο άσο, ο οποίος χάρισε μαγικές στιγμές και δέθηκε όσο λίγοι με την εξέδρα.

Ηγέτης. Με όλη τη σημασία της λέξης. Βρισκόταν στην πρώτη γραμμή στα εύκολα και στα δύσκολα.

Θρύλος. Προσωνύμιο που ακολουθεί τον Ολυμπιακό από τη δεκαετία του ’50, χάρη στην φοβερή ομάδα που διέθετε εκείνη την εποχή. Προσωνύμιο που ακολουθεί πλέον και τον ίδιο μετά τα όσα πέτυχαν επί εποχής του οι «ερυθρόλευκοι».

Ισχυρή προσωπικότητα. Σεβόταν το «κανείς πάνω από τον Ολυμπιακό». Το... προσπερνούσε όταν η «λάμψη» οποιουδήποτε άλλου ξεπερνούσε τη δική του.

Κριτική. Τη γνώρισε κυρίως στο τελευταίο στάδιο της προεδρίας του (πληρώνοντας τα λάθη και τις συνέπειες αυτών την περασμένη χρονιά) μέχρι να δώσει τη σκυτάλη στον Βαγγέλη Μαρινάκη.

Λάθη. Έκανε και μάλιστα αρκετά. Αναπόφευκτα σε μια πορεία 17 χρόνων. Τα βασικά: Οι συχνές αλλαγές προπονητών και το ανύπαρκτο ευρωπαϊκό όραμα.

Μέλη. Το 2003 σε μια πρωτοποριακή κίνηση για τα εγχώρια δεδομένα, άνοιξε τις πύλες του Ερασιτέχνη, ο οποίος σήμερα αριθμεί σχεδόν 90.000 μέλη, με την πλειοψηφία τους πάντως μη τακτοποιημένα ως επακόλουθο της δύσκολης οικονομικής συγκυρίας.

Νίκη. Ασπαζόταν το ρητό «κανείς δεν θυμάται τον δεύτερο». Σιχαινόταν την ήττα και το κακό θέαμα, ενώ επιβράβευε με γενναία πριμ τις μεγάλες νίκες στα ντέρμπι.

Ξύπνιος. Δύσκολα τον έπιανες κορόιδο. Ήξερε πώς να κινηθεί για να υλοποιήσει τους στόχους του.

Ολυμπιακός. «Βαμμένος», όχι αστεία! «Πρώτα οπαδός και μετά πρόεδρος» όπως συνήθιζαν να λένε άνθρωποι που ήταν κοντά του.

Πουκάμισα. Με αυτόν τον ρυθμό άλλαζε τους προπονητές. Ούτε λίγο ούτε πολύ είκοσι διαφορετικά πρόσωπα κάθισαν -έστω και για μικρό χρονικό διάστημα- στον πάγκο του Ολυμπιακού.

Ριβάλντο. Το απόλυτο μεταγραφικό «μπαμ».

Συνεργάτες. Κόσμος και κοσμάκης πέρασε από την ΠΑΕ και την ομάδα γενικότερα. Ένας μονάχα όμως ήταν μαζί και φίλος και «δεξί χέρι», ο Γιώργος Λούβαρης.

Ταμείο. Κάτι παραπάνω από θετικό. Παρέλαβε ένα διαλυμένο σωματείο, ταλαιπωρημένο από κακούς χειρισμούς και το εδραίωσε και πάλι στην κορυφή.

Φίλαθλοι. Τους αγάπησε, τον λάτρεψαν. Μια σχέση δούναι και λαβείν.

Χρυσό. Με τέτοιο χρώμα έχει γραφτεί το όνομά στην ιστορία του Ολυμπιακού. Μια πρόχειρη ματιά στα όσα πέτυχε μαρτυρούν το γιατί.

Ψώνια. Σπουδαίοι ποδοσφαιριστές έριξαν άγκυρα στο «λιμάνι». Ριβάλντο, Ζιοβάνι, Ζάχοβιτς, Μπερμούδες, Ζε Ελίας, Καρεμπέ, Μπελούτσι, Γκαλέτι στο πρόσφατο παρελθόν. Την ίδια στιγμή βέβαια κανείς δεν πρέπει να ξεχνά όσους αναδείχθηκαν από τον Ολυμπιακό, με χαρακτηριστικότερη περίπτωση όλων αυτή του Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς.

Ωραίος τύπος. Κάποιοι θα συμφωνήσουν και κάποιοι θα διαφωνήσουν...

πηγη sport-fm.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ελάτε στο νέο μας site www.pireaspiraeus.com