Τρίτη, 17 Μαΐου 2011

Γιαγια Τουρε...απο τον Ολυμπιακο στη κορυφη της ποδοσφαιρικης Ευρωπης.

Ο Γιάγια Τουρέ αγωνίστηκε μόλις για μία σεζόν στον Ολυμπιακό. Παρόλα αυτά, "δέθηκε" με τον κόσμο από την πρώτη στιγμή και, παρά το γεγονός πως δεν έφυγε με τον καλύτερο τρόπο από την πειραϊκή ομάδα, δηλώνει όπου βρεθεί και όπου σταθεί (με αποκορύφωμα τον αγώνα κατά της φτώχειας, τον Δεκέμβριο του 2010) πως θέλει να ολοκληρώσει την ποδοσφαιρική του καριέρα με την ερυθρόλευκη ριγωτή φανέλα.



Ο Ιβοριανός κεντρικός μέσος είχε αποκτηθεί το καλοκαίρι του 2005, έπειτα από θερμή εισήγηση του τότε προπονητή, Τροντ Σόλιντ. Με λίγα σχετικά χρήματα για τα δεδομένα εκείνης της εποχής (λίγο πάνω από ένα εκατομμύριο ευρώ), είχε γίνει δέκτης αρνητικής κριτικής από ορισμένους λόγω του μικρού του ονόματος και της αγωνιστικής προϋπηρεσίας του (Μπέβερεν και Μέταλουργκ Ντόνετσκ). Πριν καν τον δούμε πάνω στο χορτάρι. Μέσα στο γήπεδο, όμως, ο Γιάγια φανέρωσε πτυχές του ταλέντου του τη σεζόν 2005/06 (στα 22 του) και έπειτα από το Μουντιάλ της Γερμανίας (2006), μας άφησε για άλλες πολιτείες.

Ο Ολυμπιακός μπορεί να μην αποκόμισε τόσο αγωνιστικά όσο και χρηματικά αυτά που θα μπορούσε να πάρει από τον Γιάγια Τουρέ, ωστόσο η συγκεκριμένη περίπτωση αποτελεί παράδειγμα για τη μεταγραφική πολιτική που θα ακολουθήσει ο σύλλογος. Παίκτες που κοστίζουν σχετικά λίγα χρήματα, αλλά έχουν τις προδιαγραφές να εξελιχθούν σε λαχεία τύπου Γιάγια Τουρέ. Ποδοσφαιριστές με φιλοδοξίες, που έχουν δίψα για διάκριση και αναγνώριση της αξίας τους μέσω του Ολυμπιακού.

Πιστεύω πως δεν υπάρχει Ολυμπιακός που να μην χάρηκε την απολαυστική εμφάνιση του 28άχρονου, πλέον, Γιάγια Τουρέ στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας. Πραγματικά, έδωσε μοναδική παράσταση στον αγωνιστικό χώρο και του αξίζουν χίλια μπράβο. Με ισάριθμα γκολ σε ημιτελικό και τελικό, στο ίδιο γήπεδο (Γουέμπλεϊ), κόντρα σε Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Στόουκ Σίτι, αντίστοιχα, οδήγησε τους "πολίτες" στον πρώτο τίτλο τους μετά το 1976. Μην ξεχνάμε πως ο Ιβοριανός είναι ο πιο ακριβοπληρωμένος ποδοσφαιριστής στο κορυφαίο (κατ' εμέ) Πρωτάθλημα του κόσμου, το αγγλικό, με εβδομαδιαίες οικονομικές απολαβές που... ζαλίζουν (μερικών εκατοντάδων χιλιάδων λιρών). Ένας ποδοσφαιριστής, που μετά τον Ολυμπιακό (στέφθηκε Νταμπλούχος Ελλάδας με τον Θρύλο) έπαιξε ένα χρόνο στη Μονακό και επί μία τριετία στην Μπαρτσελόνα, με την οποία κατέκτησε τα πάντα: το Τσάμπιονς Λιγκ, το Σούπερ Καπ Ευρώπης, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα συλλόγων (2009), αλλά και δύο Πρωταθλήματα Ισπανίας (2009, 2010), μαζί με ένα Κύπελλο Ισπανίας (2009) και ένα ισπανικό Σούπερ Καπ (2009). Μία καριέρα, βγαλμένη από το καλύτερο ποδοσφαιρικό παραμύθι.

Ο Ολυμπιακός πίστεψε και ανέδειξε το ταλέντο του Γιάγια Τουρέ σε παγκόσμιο επίπεδο. Μπορεί να το κάνει και με άλλους παίκτες. Η διοίκηση κινείται προς την κατεύθυνση αυτή και θα προχωρήσει σε "έξυπνες" μεταγραφές αυτό το καλοκαίρι. Ως επί το πλείστον, θα αποκτηθούν ποδοσφαιριστές με φιλοδοξίες και προοπτικές. Όχι απαραίτητα στην ηλικία που είχε αποκτηθεί ο Γιάγια ή από την Αφρικανική Ήπειρο (το θεωρώ απίθανο), αλλά με παίκτες, που έχουν όνειρα, θέληση για ποιοτικό ποδόσφαιρο και τσαγανό όπως ο Τουρέ. Λογικά θα προκύψουν και μία-δύο περιπτώσεις, εκτός της συγκεκριμένης λογικής (με την απόκτηση πιο έμπειρων παικτών), αλλά το ζητούμενο τόσο για τη διοίκηση όσο και το προπονητικό επιτελείο είναι να προστεθούν παίκτες στο έμψυχο δυναμικό, με δίψα για ανάδειξη μέσα από την παρουσία τους στον Ολυμπιακό. Τρανό παράδειγμα, ο Γιάγια Τουρέ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ελάτε στο νέο μας site www.pireaspiraeus.com