Τετάρτη, 25 Μαΐου 2011

Α1 finals...της τελευταιας 20ετιας


Του Αλέξανδρου Κουλούρη



Βρισκόμαστε παραμονή της έναρξης μίας ακόμα σειράς τελικών για τον Ολυμπιακό και όπως κάθε φορά έτσι και τώρα, πριν από τέτοια παιχνίδια, μας έρχονται αναμνήσεις από το παρελθόν. Και δεν είναι λίγες, όπως δεν είναι και λίγες οι παραστάσεις του ΘΡΥΛΟΥ σε τελικούς πλέι οφ. Από το 1992 και το χαμένο πρωτάθλημα από τον ΠΑΟΚ μέχρι και τις περσινές μάχες με τον Παναθηναϊκό. Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή...
 
1991/92: Η επιστροφή του ΘΡΥΛΟΥ!
 
Μετά από κάποια δύσκολα χρόνια, όπου ήταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, ο Ολυμπιακός επέστρεψε σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Με αρχιμάστορα τον Γιάννη Ιωαννίδη και μεγάλο «πολυβόλο» τον Ζάρκο Πάσπαλι, τερμάτισε δεύτερος στην κανονική περίοδο, μαζί με τον Αρη. Μετά από ένα περίεργο σύστημα πλει οφ, έφτασε να διεκδικεί τον τίτλο με τον ΠΑΟΚ του Ντούσαν Ιβκοβιτς, όμως δεν κατάφερε να στεφθεί πρωταθλητής διότι ο «Δικέφαλος» του Βορρά εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο την δύναμη της έδρας του.
 
1992/93: Όταν δεν κατέβηκε ο ΠΑΟ
 
Το νερό είχε μπει στο αυλάκι από την προηγούμενη σεζόν. Αυτή τη φορά ο Ολυμπιακός είχε πιο έτοιμους τους τότε πιτσιρικάδες Τόμιτς, Σιγάλα, Τάρλατς, Νάκιτς και μεγάλο δίδυμο ξένων Πάσπαλι-Μπέρι. Παρότι τερμάτισε τέταρτος στην κανονική περίοδο, στα πλει οφ, απέκλεισε κατά σειρά τους Αρη και ΠΑΟΚ, με μειονέκτημα έδρας και στους τελικούς αντιμετώπισε τον Παναθηναϊκό. Αυτοί οι τελικοί έχουν μείνει στην ιστορία για το τέταρτο παιχνίδι, όπου δεν κατέβηκε ποτέ ο Παναθηναϊκός στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να διαμαρτυθεί για την διαιτησία του τρίτου τελικού, όπου ο Ολυμπιακός είχε φύγει νικητής από την Γλυφάδα και είχε κάνει αποφασιστικό βήμα για τον τίτλο. Ακολούθησε νίκη στα χαρτιά (2-0) στο ΣΕΦ, το πρώτο πρωτάθλημα μετά από 15 χρόνια και παράσταση από...μπαλέτα και κότες που έκαναν την εμφάνιση τους στο ΣΕΦ, θέλοντας έτσι οι Πειραιώτες να πικάρουν τους αντιπάλους τους.
 
1993/94: Η Αυτοκρατορία και οι...ξυπόλητοι   

Ηταν να μην γίνει η αρχή για τον Ολυμπιακό. Πρώτος στην κανονική περίοδο, πήγε με το απόλυτο πλεονέκτημα έδρας στα πλει οφ. Απέκλεισε κατά σειρά, ΑΕΚ και Πανιώνιο, χωρίς ήττα και εμπόδιο του για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και πάλι ο ΠΑΟΚ, μόνο που αυτή την φορά ο Παναγιώτης Φασούλας ήταν στο «ερυθρόλευκο στρατόπεδο». Πολύ σκληρή σειρά τελικών εκείνη, με τις έδρες να μην σπάνε και τον Ολυμπιακό να πανηγυρίζει στο τέλος, αφού εκμεταλλεύτηκε το ΣΕΦ. Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τον τρόπο με τον οποίο θέλησαν να εκφράσουν την διαμαρτυρία τους οι παίκτες του ΠΑΟΚ για την απώλεια του τίτλου, αφού αγωνίστηκαν κυριολεκτικά ξυπόλητοι στα τελευταία δευτερόλεπτα του πέμπτου τελικού.  
 
1994/95: Στο τελευταίο σουτ!
 
Χωρίς δυσκολία, ο Ολυμπιακός κατέλαβε την πρώτη θέση στην κανονική περίοδο και ετοιμαζόταν για ένα ακόμα πρωτάθλημα. Ξεπέρασε εύκολα τα εμπόδια ΑΕΚ και Ηρακλή και πήγε στους τελικούς κόντρα στον Παναθηναϊκό. Οι δύο «αιώνιοι» κράτησαν απόρθητες τις έδρες τους για να φτάσουμε σε εκείνο τον δραματικό πέμπτο τελικό στο ΣΕΦ με το «χιτσκοκικό» φινάλε. Νίκη με παιδικό σκορ 45-44, και 15.000 κόσμο, αρχικά να ξεφυσάει ανακουφισμένος και εν συνεχεία να ξεσπά σε πανηγυρισμούς, δευτερόλεπτα μετά το άστοχο σουτ του Νίκου Οικονόμου στην εκπνοή του αγώνα.
 
1995/96: Πρωτάθλημα με 35αρα...
 
Ισως είναι η πιο επεισοδιακή σειρά τελικών στην ιστορία των αναμετρήσεων, ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό. Από τις αψιμαχίες ανάμεσα στον Γιάννη Ιωαννίδη και τον τότε νομικό σύμβουλο της πράσινης ΚΑΕ, Τάκη Μπαλτάκο στον τέταρτο τελικό, και την άρνηση του «ξανθού» να μην παραστεί στην συνέντευξη Τύπου εκείνου του αγώνα. Μέχρι την μη συμμετοχή του Ουίλκινς στους τρεις τελευταίους τελικούς λόγω ενοχλήσεων στον αχίλλειο τένοντα του αριστερού ποδιού και την αναχώρηση του για Αμερική μια μέρα πριν τον πέμπτο τελικό, ματς που θα έκρινε τον πρωταθλητή. Η ουσία είναι ότι ο Ολυμπιακός πήρε ίσως το πιο επιβλητικό πρωτάθλημα στην ιστορία της Α1, νικώντας με 35 πόντους διαφορά (73-38) τον αντίπαλο του, που λίγες μέρες νωρίτερα είχε στεφθεί πρωταθλητής Ευρώπης στο Παρίσι.
 
1996/97: Το τελευταίο...μέχρι το επόμενο
 
Μετά από τέσσερα συνεχόμενα πρωταθλήματα, ο Ολυμπιακός δεν έχει στον πάγκο του τον Γιάννη Ιωαννίδη και όχι μόνο αυτό αλλά έμελλε να τον συναντήσει στους τελικούς του πρωταθλήματος, ως αντίπαλο και προπονητή της ΑΕΚ. Μπορεί οι Πειραιώτες να δυσκολεύτηκαν στην...μετά «Ξανθού» εποχή, αλλά με τον Ντούσαν Ιβκοβιτς στον πάγκο είχαν πάρει κατά σειρά, Κύπελλο και Ευρωπαϊκό και πήγαιναν με την καλύτερη ψυχολογία στους τελικούς εκείνης της σεζόν. Ο Ολυμπιακός κατέκτησε το πρωτάθλημα, σπάζοντας την έδρα της ΑΕΚ και κάνοντας έτσι το τρεμπλ.
 
1998/99: Τον λύγισαν τα προβλήματα
 
Μετά από μια χρονιά απουσίας, ο Ολυμπιακός επέστρεψε στους τελικούς. Με πλεονέκτημα έδρας κόντρα στον Παναθηναϊκό, ήταν το φαβορί, κάτι όμως που δεν επιβεβαιώθηκε στο παρκέ. Η ομάδα του Πειραιά, έχοντας Τόμιτς, Τάρλατς, Φασούλα και Γκόλντουαιρ με προβλήματα μικροτραυματισμών λύγισε στον πέμπτο τελικό, χάνοντας μέσα στο ΣΕΦ το πρωτάθλημα. Μάλιστα, εκείνη η ήττα ήταν η πρώτη στο Φαληρικό στάδιο από τον «αιώνιο» αντίπαλο μετά από 1.553 μέρες!
 
2000/01: Διατητικά παράπονα και...Κωνσταντίνου
 
Για μία ακόμα χρονιά κόντρα στον Παναθηναϊκό, αυτήν την φορά έχοντας το μειονέκτημα έδρας. Ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να κάνει νίκη στο Ο.Α.Κ.Α και παρότι κράτησε απόρθητο το ΣΕΦ, μοιραία έχασε το πρωτάθλημα. Σε ένα πέμπτο τελικό όπου είχε μεγάλα παράπονα από την διαιτησία των Βορεάδη-Ζαβλανού. Στα περίεργα εκείνου του αγώνα, η προσπάθεια των φιλάθλων του Παναθηναϊκού να πικάρουν τους 4.500 «ερυθρόλευκους» που βρέθηκαν στο ΟΑΚΑ, για την ποδοσφαιρική μεταγραφή του Μιχάλη Κωνσταντίνου, δύο μέρες νωρίτερα.
 
2001/02: Aυτοκτονία!
 
Η μεγαλύτερη χαμένη ευκαιρία του Ολυμπιακού να επιστρέψει στην κορυφή. Αρχικά ξεπέρασε το εμπόδιο του Παναθηναϊκού, σε μια σειρά επεισοδιακών ημιτελικών, με το ξύλο ανάμεσα στους παίκτες των δύο ομάδων, τις μπουνιές Τόμιτς-Μποντιρόγκα και την εκκένωση του ΣΕΦ. Στους τελικούς, αντίπαλος του η ΑΕΚ του Ντράγκαν Σάκοτα, έχοντας το μειονέκτημα έδρας. Αρχικά έσπασε την έδρα του «Δικέφαλου», εν συνεχεία έκανε το 2-0 στις νίκες στο άδειο λόγω τιμωρίας ΣΕΦ και πολλοί εκεί πίστεψαν (κακώς) ότι είχε τελειώσει ο τίτλος. Κάτι τέτοιο δεν έγινε, η ΑΕΚ έφυγε νικήτρια από τον Πειραιά, ισοφαρίζοντας σε 2-2 την σειρά και στον πέμπτο τελικό, εκμεταλλεύτηκε την έδρα της, παίρνοντας το πρωτάθλημα.
 
2005/06: Με κάτω τα χέρια...
 
Ο Ολυμπιακός, αφού πέρασε 3-4 «πέτρινα χρόνια», επανήλθε σε επίπεδο υψηλού πρωταθλητισμού, αυτή τη φορά με Αγγελόπουλους στην διοίκηση και τον Γιόνας Καζλάουσκας στο ρόλο του οδηγού. Οι «ερυθρόλευκοι» μπορεί να έδειξαν στην κανονική περίοδο ότι μπορούν να πάρουν τα σκήπτρα από τον Παναθηναϊκό, όμως στους τελικούς αδίκησαν τον εαυτό τους. Παρουσιάστηκαν κατώτεροι των προσδοκιών και έχασαν εύκολα 0-3 το πρωτάθλημα. Δυστυχώς, δεν απουσίασαν οι χουλιγκανισμοί, με τους παίκτες του Ολυμπιακού να γίνονται στόχος «πράσινων» αεροβόλων που ένας Θεός ξέρει πως βρέθηκαν μέσα.
 
2006/07: Non call...Νo πρωτάθλημα!
 
Ακόμα μια φορά θα συναντηθούν Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός, με τους πράσινους να έχουν το πλεονέκτημα έδρας. Στα πρώτα ματς, οι δύο «αιώνιοι» θα πάρουν νίκες στις έδρες τους, για να φτάσουμε στον τρίτο τελικό, από τον οποίο οι ερυθρόλευκοι είχαν φρικτά παράπονα για την διαιτησία. Ποιος μπορεί να ξεχάσει το «Νon call» του κ. Πηλοΐδη, σε φάση του Διαμαντίδη πάνω στον Πεν. Μια απόφαση που εν πολλοίς καταδίκασε τον Ολυμπιακό, καθώς εάν το σφύριγμα ήταν διαφορετικό θα είχε φύγει νικητής από το ΟΑΚΑ και θα ήθελε μια ακόμα νίκη στην έδρα του για να στεφθεί πρωταθλητής. Τη νίκη την πήρε στο ΣΕΦ, όμως με αυτήν έγινε 2-2 η σειρά και όχι 3-1 λόγω... Non call. Το πρωτάθλημα χάθηκε και μαζί η ευκαιρία για επιστροφή στην κορυφή.
 
2007/08: Δεν έσπασε το μειονέκτημα έδρας
 
Οι συναντήσεις Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού στους τελικούς της Α1 μπάσκετ, συνεχίζονται για μία ακόμα χρονιά. Και πάλι το πλεονέκτημα έδρας στους πράσινους. Η ομάδα του Πειραιά είχε την ευκαιρία να «σπάσει» την έδρα του «τριφυλλιού» στον πρώτο τελικό. Περίπου 10 δευερόλεπτα πριν την λήξη, ο Πρίντεζης πέτυχε καλάθι, πήρε και το φάουλ, μειώνοντας σε 81-79, έχασε την βολή, πήρε το ριμπάουντ, αλλά αστόχησε μόνος του κάτω από καλάθι, χάνοντας έτσι την ευκαιρία να στείλει το ματς στην παράταση. Οι έδρες στη συνέχεια κράτησαν και ο Παναθηναϊκός πήρε το πρωτάθλημα.
 
2008/09: Δεν αξιοποίησε το ΣΕΦ
 
Πιστοί στο ραντεβού τους, Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός τέθηκαν και πάλι αντιμέτωποι στους τελικούς, με τους «ερυθρολεύκους» να έχουν αυτή τη φορά το πλεονέκτημα έδρας. Ενα πλεονέκτημα που το είδαν να χάνεται από τον πρώτο κιόλας αγώνα. Στη συνέχεια, οι παίκτες του Παναγιώτη Γιαννάκη δεν μπόρεσαν να πάρουν κάποιο διπλό στο ΟΑΚΑ και μοιραία έχασαν τον τίτλο.
 
2009/10: Εβαλε μέσον για να το χάσει!
 
Ιδανικός αυτόχειρας αποδείχθηκε και πάλι ο Ολυμπιακός. Μπορεί να μην είχε το πλεονέκτημα έδρας, όμως είχε τεράστια ευκαιρία να πάρει το πρωτάθλημα. Ενάμιση λεπτό, πριν το τέλος της 3ης περιόδου, του τρίτου τελικού, οι «ερυθρόλευκοι» προηγήθηκαν με +14 (46-60) μέσα στο ΟΑΚΑ, όμως κατάφεραν με πολλά λάθη να δώσουν την ευκαιρία στον αντίπαλο τους, αρχικά να πλησιάσει στο σκορ και εν συνεχεία να πάρει τη νίκη. Ψυχολογικά αυτός ο αγώνας επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τον Ολυμπιακό και αυτό φάνηκε στο επόμενο -επεισοδιακό- παιχνίδι στο ΣΕΦ, όπου γνώρισε την ήττα και έχασε το πρωτάθλημα.
 
2010/11: Και φέτος τι;
 
Και φτάνουμε στο σήμερα. Μια μέρα πριν την έναρξη των τελικών και όλοι στο στρατόπεδο του Ολυμπιακού θεωρούν πως ήρθε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ η ώρα να σηκώσουν την κούπα. Την μεγάλη κούπα γιατί έχουν σηκώσει ήδη μια φέτος, αυτή του Κυπέλλου. Τίποτα όμως δεν συγκρίνεται με το πρωτάθλημα, ο οποίος ήταν εξαρχής ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΣΤΟΧΟΣ. Αυτό δείχνουν να το έχουν καταλάβει αρκετά καλά οι «ερυθρόλευκοι». Μένει να το δείξουν και στο παρκέ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ελάτε στο νέο μας site www.pireaspiraeus.com